Sąsiedzi sprzed lat. Jak uczniowie z Trzebini przywrócili pamięć o braciach Romockich

W poniedziałek 23 marca sala Kina „Sokół” w Trzebini wypełniła się po brzegi. Frekwencja przerosła oczekiwania organizatorów – widzowie zajęli nie tylko główną salę i balkon, ale także korytarze i schody. To ogromne zainteresowanie towarzyszyło finałowi projektu pod patronatem IPN „Silni Polską!”, przygotowanemu przez uczniów Zespołu Szkół Techniczno-Usługowych w Trzebini we współpracy ze Szkołą Podstawową nr 5 w Sierszy.

Dlaczego Romoccy to sąsiedzi?

Głównym celem wydarzenia było przybliżenie sylwetek Jana „Bonawentura” i Andrzeja „Morro” Romockich braci, harcerzy i żołnierzy batalionu „Zośka”, którzy zginęli w Powstaniu Warszawskim. Dla młodzieży z trzebińskiego technikum, którza wzięła ich pod lupę nie są oni jednak odległymi postaciami historycznymi, lecz właśnie sąsiadami sprzed lat w dosłownym i metaforycznym znaczeniu.

Byli w podobnym wieku co odtwórcy, mieli podobne plany na przyszłość i stawiali na pasje. Bracia mieszkali z rodzicami w willi NOT, znajdującej się przy tej samej ulicy, przy której dziś stoi szkoła. Ta lokalna więź sprawiła, że historia stała się dla uczniów bardziej prawdziwa i bliska.

Największym wyzwaniem dla organizatorów było właśnie spójne zestawienie różnych form przekazu jak filmów, scenek, muzyki oraz recytacji wierszy Jana Romockiego. Szczególnym punktem programu był film, w którym nauczycielka Anna Słowik wcieliła się w rolę matki braci, czytając listy do synów.

Poezja i moda jako narzędzia edukacji.

Młodzież celowo sięgnęła po pokaz mody i fryzur z lat 30., aby pokazać klimat i codzienność tzw. pokolenia „Kolumbów” przed wybuchem wojny. Dzięki temu widzowie mogli zobaczyć kontrast między normalnym, młodzieńczym życiem a późniejszym heroizmem. Podobną rolę odegrała poezja Jana Romockiego. Uczniowie podkreślają, że jego wiersze ukazują go jako zwykłego chłopaka z marzeniami i poczuciem humoru, co pozwala lepiej zrozumieć emocje młodych ludzi w tamtym czasie.

Całość wydarzenia spajało hasło „Bo pamięć zaczyna się od obecności”. Dla zaangażowanych uczniów patriotyzm to nie tylko wielkie słowa, ale codzienne działania, szacunek do przeszłości i odkrywanie lokalnej historii.

Udział w projekcie IPN zmienił podejście młodzieży do nauki historii. Przestała ona być jedynie listą dat z podręcznika, a stała się opowieścią o konkretnych ludziach i emocjach. Mimo ogromu pracy, satysfakcja z sukcesu i możliwość zaprezentowania efektów lokalnej społeczności okazały się dla uczniów najważniejszą nagrodą. Nad całością prac czuwała opiekunka grupy projektowej, pani Renata Kosowska-Waleń.

 To także interdyscyplinarne podejście do projektu. Profil gastronomiczny przygotował wypieki oparte na dawnych recepturach, profil fryzjerski zadbał o stylizacje i fryzury z epoki, zespół multimediów i fotografii opracował oprawę wizualną oraz scenografię, natomiast profil informatyczny czuwał nad technicznym połączeniem wszystkich tych elementów w całość.

Zdjęcia: profil fb ZSTU.