Szybkość procedowania nie wszystkich uspokaja.

To, co najbardziej zastanawiało radnych i  stronę społeczną, to rekordowe tempo, w jakim zapadały kluczowe decyzje w sprawie tej inwestycji. Przemysław Rejdych z inicjatywy „Stop Magazynom Energii” punktował mówiąć że podczas gdy standardowe procedury w Samorządowym Kolegium Odwoławczym trwają miesiącami, tutaj sprawę zamknięto w 5 tygodni. Podobnie u Wojewody mimo próśb o spotkanie ze stroną społeczną, decyzja podtrzymująca pozwolenie na budowę zapadła błyskawicznie, stawiając mieszkańców przed faktem dokonanym.

Cały konflikt ma swoje źródło w procedurze administracyjnej, która zdaniem protestujących przebiegała w podejrzanie szybkim tempie. Mecenas Jan Hoffmann, występujący jako prawna ręka Burmistrza i inicjator refenrendum w Krakowie, tłumaczył podczas spotkania, że gmina miała ograniczone pole manewru. Argumentował że gdyby nie wydano decyzji o Warunkach Zabudowy, inwestor, czyli firma DRI dysponująca ukraińskim kapitałem, mógłby dochodzić roszczeń odszkodowawczych na podstawie Kodeksu Cywilnego. Według Hoffmanna inwestycja i tak by powstała, a dodatkowo gmina zostałaby obciążona ogromnymi karami finansowymi. Ta narracja sugeruje, że zagraniczny kapitał zyskał całkowicie wolną rękę w realizacji swoich planów, spychając interes mieszkańców na dalszy plan.

Kwestię rażących różnic w czasie trwania procedur poruszył Przemysław Rejdych z inicjatywy „Stop Magazynom Energii w Myślachowicach”. Zwrócił on uwagę na fakt, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrzyło wniosek inwestora w zaledwie pięć tygodni, podczas gdy standardowo takie sprawy trwają wiele miesięcy. Podobne wątpliwości zgłosił radny i sołtys Młoszowej, Piotr Dusza, który przywołał przykład budowy masztu telekomunikacyjnego w swojej wiosce, gdzie proces trwał dziesięć miesięcy. Na informację o tak błyskawicznym działaniu urzędów, mieszkańcy zareagowali ironicznym śmiechem, kierując go w stronę Burmistrza oraz obecnego na sali wicewojewody.

Przemysław Rejdych oraz radna Marzena Jewuła podkreślali, że burmistrz wiedział o planach inwestycyjnych już w marcu 2025 roku, podczas gdy radni i opinia publiczna dowiedzieli się o nich przypadkiem dopiero we wrześniu. Burmistrz Jarosław Okoczuk tłumaczył to milczenie chęcią ochrony inwestycji przed spaleniem i obawą przed wystraszeniem inwestora, jednak radna Jewuła uznała to za uderzenie w transparentność i otwarty dialog. Dodatkowym smaczkiem jest fakt, że jedynym radnym, który o sprawie wiedział wcześniej, był radny Mateusz Król.

Argumentacja urzdu, że informacja wisiała w BIP-ie, skonsternowała zebranych. Mieszkańcy zauważyli gorzko, że burmistrz potrafi chwalić się w mediach społecznościowych każdym najmniejszym sukcesem, ale o inwestycji o krytycznym znaczeniu dla regionu nie pisnął słowem. – Wszystko było na BIP-ie – tlumaczył. –To transparentność selektywna – komentowano w casie spotknia. Co więcej, brak raportu oddziaływania na środowisko przy tak nowatorskiej technologii mecenas Jan Hoffmann tłumaczył obawą przed odszkodowaniami za przewlekłość postępowania. A o nią walczyli radni i mieszkańcy. – Nie było jednak podstaw prawnych i proceduralych – kwitował wicewojewoda.

W sporze toczy się wielka gra o energię, w której ucierpieć może państwowy gigant Tauron. Okazuje się, że łączna moc przyłączy wynosiła 300 MW, z czego spółka DRI przejęła aż 220 MW. Dla Elektrowni Siersza pozostało zaledwie 80 MW, co stawia pod znakiem zapytania plany modernizacyjne zakładu. Pracownicy elektrowni nie kryli żalu, twierdząc, że takie rozwiązanie spycha ich firmę do narożnika. Choć burmistrz twierdził, że magazyny DRI nie są konkurencją dla Sierszy, bo są podpięte pod inne napięcie, mieszkańcy pytali z goryczą, dlaczego polskie podmioty nie mają w tej kwestii pierwszeństwa.

Podczas zebrania nie zabrakło spięć personalnych. Gdy radna Marzena Jewuła zapytała burmistrza, czy prawo zabraniało mu powiadomienia radnych o tak krytycznej inwestycji, w odpowiedzi usłyszała zarzuty o brak merytoryki i uprawianie „politycznego happeningu”. Atmosferę podgrzał sołtys Jacek Woch, który odebrał radnej prawo do odpowiedzi, twierdząc, że nie pozwoli na uprawianie polityki na zebraniu. Burmistrz odmówił przekazania mikrofonu radnej, a sam sołtys zaczął podnosić głos, oskarżając ją o brak kultury i działanie przeciwko mieszkańcom, co sala skomentowała jako oczywisty absurd.

Na koniec spotkania wybrzmiał wątek niedoszłej sesji nadzwyczajnej, którą mieszkańcy chcieli zwołać, by spowolnić procedury. Pod wnioskiem podpisali się jedynie Marzena Jewuła, Teresa Jarczyk, Piotr Dusza, Grzegorz Żuradzki i Piotr Szybalski. Zabrakło jednego, szóstego podpisu, gdyż reszta radnych nie wyraziła woli nagłaśniania sprawy. Obecnie ostatnią szansą dla przeciwników inwestycji pozostaje odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który w ciągu 14 dni może wstrzymać wykonalność decyzji, o ile uzna argumenty za zasadne. Czasu jest jednak mało, ponieważ firma DRI musi zakończyć budowę do końca roku pod groźbą kolosalnych kar.